Na Ratunek wydanie nr 3/2017
Na Ratunek wydanie nr 3/2017

Temat wydania to zaburzenia w EKG u dzieci. W numerze m.in.: Hartowanie serca w karetce, Resuscytacja noworodka, Przygotowanie na zagrożenia CBRN.

KALEJDOSKOP

Kalejdoskop

ANALIZA PRZYPADKU

Rozpoznanie ostrego zespołu wieńcowego Analiza wyjazdów zespołów ratownictwa medycznego

Głównym celem pracy było ukazanie wszystkich ostrych zespołów wieńcowych, przy uwzględnieniu powodów wezwania karetki, liczby zgłoszeń bólu w klatce piersiowej, w których ostatecznie rozpoznano zawał, oraz innych rozpoznań końcowych. Następnie ukazano problemy, z jakimi spotyka się dyspozytor medyczny w różnicowaniu stanów zagrażających życiu, np. OZW, w tym tych, do których nie musi wyjeżdżać karetka, a pacjent może być odesłany do POZ lub szpitala. Celem drugorzędnym pracy było ukazanie postępowania zespołów ratownictwa medycznego w przypadku OZW.

Porażenie nerwu twarzowego u położnicy

W artykule omówiono przyczyny, objawy i leczenie porażenia nerwu twarzowego. Przedstawiono przypadek 30-letniej pacjentki po przebytym cięciu cesarskim z rozpoznanym porażeniem nerwu twarzowego.

KNOW-HOW

EKG w pediatrii. Analiza wybranych zaburzeń w EKG u dzieci – cz. III

Sztuka interpretacji EKG w pediatrii wymaga znajomości podstaw elektrofizjologii oraz wiedzy na temat zmian w zapisie EKG wraz z rozwojem dziecka. Ocena EKG w pediatrii ratunkowej polega na weryfikacji 6 zasadniczych problemów diagnostycznych: 1. częstości i regularności rytmu w porównaniu z normami odpowiednimi dla wieku dziecka; 2. rytmu serca; 3. zaburzeń przewodnictwa; 4. osi elektrycznej serca zgodnie z wiekiem dziecka; 5. przerostu jam serca; 6. niedokrwienia lub zawału mięśnia sercowego. Pomimo olbrzymiego postępu w metodach diagnostycznych EKG dalej stanowi podstawowe narzędzie diagnostyczne w chorobach układu krążenia.

Karta RÓŻNICE W ANALIZIE EKG U DZIECI I OSÓB DOROSŁYCH

WIEDZA W PRAKTYCE

Wsparcie psychologiczne dla personelu służb ratowniczych na przykładzie Programu Debriefing Falck

Zdarzenia krytyczne i stres z nimi związany są nieodłącznymi elementami pracy w ratownictwie medycznym. Skuteczne i zdrowe rozładowywanie napięcia jest ważną umiejętnością i kompetencją osobistą. Jeśli własne mechanizmy obronne pracownika wspierane są przez odpowiednie procedury rekomendowane przez pracodawcę, to łatwiej jest utrzymać dobry stan psychofizyczny. Falck Medycyna stosuje Program Debriefing polegający na wspieraniu psychologicznym pracowników zatrudnionych w ratownictwie medycznym.

Resuscytacja noworodka bezpośrednio po porodzie – zalecenia

Mimo iż porody w warunkach zespołów ratownictwa medycznego (ZRM) zdarzają się stosunkowo rzadko, a jeszcze rzadziej zachodzi konieczność prowadzenia resuscytacji krążeniowo-ddechowej noworodka, każdy członek ZRM powinien posiadać wiedzę w tym zakresie, pozwalającą udzielić pomocy zarówno dziecku, jak i matce. W zdecydowanej większości przypadków wystarczą prawidłowe upowietrznienie płuc dziecka, prawidłowe zaklemowanie pępowiny oraz kontrola temperatury. Zdarzają się jednak sytuacje, w których o jego przeżyciu zdecyduje wdrożenie zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych. Znajomość aktualnych wytycznych postępowania w takich stanach, odpowiedni sprzęt i wcześniej przygotowany plan postępowania to determinanty niezbędne do uzyskania postawionych celów.

Hartowanie serca w karetce – czy to jest możliwe?

Podstawą leczenia zawału serca jest reperfuzja. Efekt przywrócenia przepływu wieńcowego pomniejszony zostaje przez tzw. reperfuzyjne uszkodzenie serca. Aby zminimalizować to zjawisko, podjęto próby kardioprotekcji pod postacią m.in. hartowania serca. Badania pod tym kątem przeprowadzono także w karetkach.

Przygotowanie oddziału ratunkowego na zagrożenia CBRN

Centra urazowe i oddziały ratunkowe powinny być przygotowane do udzielania pomocy pacjentom będącym pod działaniem substancji niebezpiecznych (CBRN). W planach reagowania kryzysowego szpitali powinny znajdować się procedury na tego typu zdarzenia. Obejmować one powinny zarówno postępowanie z pojedynczym pacjentem, jak również postępowanie w zdarzeniu masowym. Indywidualne środki ochrony i środki ochrony dróg oddechowych powinny stanowić standardowe wyposażenie ratownictwa medycznego na poziomie szpitalnym, pozwalając na samodzielne wykonywanie większości zadań. Wsparcie psychologiczne dla pacjentów i personelu szpitala oraz wyposażenie informatyczne, pozwalające na sprawne zarządzanie informacją, to integralne części planu reagowania kryzysowego szpitala na zagrożenia CBRN.

Farmakoterapia nagłych stanów kardiologicznych w praktyce ratownika medycznego

Adekwatna farmakoterapia to jeden z podstawowych elementów medycznych czynności ratunkowych podejmowanych przez ratowników medycznych w nagłych stanach pochodzenia kardiologicznego. Właściwe zastosowanie odpowiednich dawek leków pozwala nie tylko na zmniejszenie zagrażających życiu objawów, ale również na rozpoczęcie właściwego procesu leczenia oraz niedopuszczenie do powikłań, takich jak nagłe zatrzymanie krążenia. Ratownicy medyczni dysponują zarówno aminami presyjnymi, jak i lekami przeciwarytmicznymi oraz wpływającymi na układ krzepnięcia.

Śmierć wskutek zagardlenia – samobójstwo, zabójstwo czy nieszczęśliwy wypadek?

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa jest nieodłącznym elementem pracy ratownika medycznego. Wcześniej czy później spotka się on z nią w swojej pracy. Z punktu widzenia zespołu specjalistycznego sprawa jest jasna, gdyż decyzję o wdrożeniu lub niepodejmowaniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej podejmuje lekarz. Problem pojawia się w chwili, kiedy decyzję tę musi podjąć ratownik medyczny, niemający uprawnień do formalnego stwierdzenia zgonu. W większości przypadków do wezwania „powieszony” zostaje wysłany specjalistyczny zespół ratownictwa medycznego, jednak jeśli jest on niedostępny, dyspozytor zobowiązany jest zadysponować najbliższy zespół ratownictwa medycznego – może to być zespół P.

Adenozyna jako element postępowania w częstoskurczach z wąskim zespołem QRS

Postępowanie ratunkowe u pacjenta z miarowym częstoskurczem z wąskimi zespołami QRS, bez objawów niestabilności hemodynamicznej, obejmuje manewry zwiększające napięcie nerwu błędnego oraz farmakoterapię. Celem pracy jest przedstawienie adenozyny jako jednego z elementów właściwego postępowania.

WARTO WIEDZIEĆ

Przyszłość defibrylacji

Defibrylator w ręku biegnącego do pacjenta ratownika medycznego jest dziś czymś oczywistym. Jednak kilkadziesiąt lat temu urządzenia tego typu dostępne były jedynie w szpitalach, a wykorzystanie ich w ambulansach wydawało się bardzo odległe. Obecnie nie potrafimy sobie wyobrazić pracy zespołów ratownictwa medycznego bez tego podstawowego narzędzia do terapii elektrycznej pacjenta w stanach zagrożenia życia.

Raportowanie chorych z obrażeniami wielonarządowymi i pacjentów nieurazowych w stanie ciężkim – współpraca ZRM i SOR

Istotną częścią pracy w systemie ratownictwa medycznego jest raportowanie. Opisanych jest co najmniej kilka metod raportowania, z których obecnie rekomendowany jest ATMIST (A – wiek, T – czas urazu, M – mechanizm urazu, I – podejrzewane obrażenia, S – parametry krytyczne, T – leczenie, czas przewidywanego przybycia). Najważniejsze są skupienie się na kluczowych punktach raportowania oraz mówienie wspólnym głosem przez wszystkie ogniwa pomocy pacjentowi. Raportowanie jest niezbędne do odpowiedniego przygotowania szpitalnego oddziału ratunkowego na przyjazd pacjenta w potencjalnie ciężkim stanie. Ponieważ często raport przekazują i odbierają osoby niebędące bezpośrednio zaangażowane w opiekę nad pacjentem, konieczne są regularne szkolenia w tym zakresie oraz codzienna praca na własnym gruncie, by dopracować optymalne zasady współpracy pomiędzy zespołami ratownictwa medycznego oraz szpitalnymi oddziałami ratunkowymi.