Na Ratunek wydanie nr 1/2019
Na Ratunek wydanie nr 1/2019

Usprawnienie systemu PRM to nadal bardzo aktualny temat. Wcześniejsze pomysły wprowadzenia numerków wejściowych do SOR-u doprowadziły do zabawnych zachowań handlowych w kolejkach oczekujących. Ponadto w naszej codziennej pracy da się zauważyć, że nikt nie patrzy na strukturę wykonywanych czynności. Papiery, które trzeba wypełniać w ramach obowiązków na SOR-ze, choć wynikają z obowiązujących ustaw, pogrążają nas wszystkich coraz bardziej. Z rozrzewnieniem wspominam czasy, gdy wystarczyła karta informacyjna z krótkim opisem przypadku oraz wykonanymi badaniami. Dziś czas obsługi na SOR-ze nawet „prostego” przypadku trwa minimum 30 minut. Ograniczenie tego czasu przyniesie zdecydowane oszczędności i usprawnienie systemu. Uważam, że trzeba zastanowić się nad tym, jakie dokumenty utrzymać, skoro aż 80-90% pacjentów wychodzi do domu tuż po badaniach. To samo dotyczy wieloetapowego zbierania wywiadu przez dyspozytorów – wezwanie zaczęło się wydłużać, a wywiad zbierany padł na kolana. Dyspozytorzy walczący z falą zachorowań grypowych w tłumach zgłoszeń przyjmują problematycznych pacjentów ze starszego pokolenia, którzy nie wiedzą, jak skorzystać z usługi albo jak ominąć system. Nie wiesz co zrobić? Dzwoń. Konsekwencje zbieramy wszyscy.

Wśród artykułów znajdujących się w bieżącym numerze są te, które lubię najbardziej – przypominające podstawowe elementy badania fizykalnego. Prawda jest taka, że bez dobrze opracowanej metody badania nie da się uniknąć przewozu pacjenta na SOR. Brak wywiadu i systematycznego badania to jedne z najistotniejszych problemów, jakie stwarzamy sobie w naszej codziennej pracy. Może czasem warto zajrzeć do atlasu anatomii i dłużej zastanowić się nad przypadkiem pacjenta wyjazdowego? W mojej obserwacji najgorsze jest też to, że diagnostyczne decyzje zapadają w bardzo późnych, czasem nawet nocnych godzinach, kiedy to najlepiej jest zbadać, ocenić zagrożenie oraz podać ewentualne leki, a wszelkie decyzje odłożyć na godzinny poranne.

KNOW-HOW

Przełom hipo- i hipermetaboliczny jako stany zagrożenia życia w tyreologii

Choroby gruczołu tarczowego występują w populacji polskiej bardzo często – dotyczą około 22% osób w różnych grupach wiekowych. Nierozpoznane i źle leczone schorzenia tarczycy mogą doprowadzić do niebezpiecznych dla zdrowia i życia powikłań, które wymagać będą specjalistycznego i wielokierunkowego leczenia zwykle na oddziałach intensywnej terapii. Priorytetem w postępowaniu przedszpitalnym i szpitalnym będzie zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych pacjenta, leczenie chorób współistniejących, które mogły doprowadzić do rozwinięcia przełomu hipo- lub hipermetabolicznego oraz umożliwienie jak najszybszego rozpoczęcia terapii substytucyjnej hormonami tarczycy w przypadku przełomu hipometabolicznego oraz podawania tyreostatyków w przełomie hipermetabolicznym.

karta

Schemat postępowania przedszpitalnego w przełomie hipo- i hipermetabolicznym

KNOW-HOW

Choroba Hashimoto i choroba Gravesa-Basedowa w pracy ratownika medycznego

Aż jeden na czterech pacjentów Zespołów Ratownictwa Medycznego choruje na dolegliwości związane z tarczycą. Mimo niewielkiego rozmiaru owego gruczołu, pełni on szereg bardzo ważnych funkcji i oddziałuje na każdą tkankę ludzkiego organizmu. Jednym z głównych schorzeń gruczołu tarczycy jest niedoczynność, która objawia się zbyt małym stężeniem hormonów tarczycowych w krwioobiegu. W artykule skupiono się na chorobie Hashimoto. Drugą najczęściej występująca chorobą tarczycy jest nadczynność. W nadczynności tarczyca produkuję niekontrolowaną, zbyt dużą ilość hormonów, przez co w krwioobiegu występuje ich nadmierne stężenie. ZRM muszą podobnie, jak w chorobie Hashimoto, zwalczać współistniejące dolegliwości, głównie zbyt szybką akcję serca.

WIEDZA W PRAKTYCE

Lęk napadowy z zespołem hiperwentylacji w praktyce Zespołu Ratownictwa Medycznego

Lęk napadowy charakteryzuje się występowaniem powtarzalnych napadów lęku, które mogą być reakcją na specyficzne sytuacje bądź też pojawiają się przy braku oczywistego zagrożenia. Może mu towarzyszyć zespół hiperwentylacji potęgujący objawy lęku, pogłębiający go i zamazujący rzeczywisty obraz kliniczny pacjenta. W przypadku pacjentów prezentujących symptomy napadu lęku z zespołem hiperwentylacji, ratownicy medyczni powinni w miarę posiadanych możliwości diagnostycznych wykluczyć podłoże somatyczne tego zaburzenia oraz podjąć odpowiednie działania. Wiedza na temat właściwego wsparcia psychicznego i edukacji oddechowej chorych z napadem lęku może istotnie wpłynąć na redukcję alkalozy oddechowej i stabilizację ich stanu emocjonalnego.

Ocena stosowania i użyteczności skal natężenia bólu w Zespołach Ratownictwa Medycznego

Ból jest niejednokrotnie pierwszym objawem, z jakim pacjenci zgłaszają się po pomoc medyczną. Najczęściej występującymi typami bólu u pacjentów pomocy doraźnej są ból trzewny i urazowy, lecz niemałą grupą pacjentów korzystających z pomocy załóg pogotowia ratunkowego są także pacjenci z bólem stenokardialnym oraz przewlekłym bólem nowotworowym. Celem pracy jest analiza dokumentowania stopnia natężenia bólu przy zastosowaniu odpowiednich skal oraz postępowania Zespołów Ratownictwa Medycznego w zależności od typu zdarzenia, typu ZRM oraz rodzaju i lokalizacji bólu.

Osłuchiwanie klatki piersiowej jako element badania oddechu – wskazówki dla ZRM

Jednym z podstawowych badań w praktyce ratownika medycznego jest osłuchiwanie klatki piersiowej. Interpretacja fenomenów osłuchowych przysporzyć może wiele trudności, a są one istotne, by zrozumieć ogólną kondycję pacjenta oraz ustalić strategię postępowania ratowniczego.

Wszczepiony stymulator (PM) czy kardiowerter-defibrylator (ICD)? Różnicowanie w warunkach SOR

Liczba pacjentów ze wszczepionymi elektronicznymi urządzeniami regulującymi czynność serca ulega systematycznemu wzrostowi. Również liczba wizyt tych pacjentów w Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych (SOR) jest coraz większa

ANALIZA PRZYPADKU

Zagrażający przełom nadnerczowy u pacjenta po przezklinowej resekcji z powodu makrogruczolaka przysadki bez włączonej substytucji hormonalnej

Stany zagrożenia życia związane z chorobami endokrynologicznymi stanowią stosunkowo niewielki odsetek schorzeń, z którymi spotyka się personel Oddziałów Ratunkowych i Zespołów Ratownictwa Medycznego. W latach 2004-2005 w Anglii stanowiły one jedynie 1,5% powodów przyjęcia do szpitala, z czego większość związana była z powikłaniami cukrzycy, przypadki innych stanów nagłych dotyczących gruczołów wydzielania wewnętrznego wynosiły łącznie około kilkuset. Rzadkość ich występowania sprawia, że te potencjalnie śmiertelne choroby mogą zostać przeoczone w trakcie diagnostyki różnicowej u pacjenta w stanie nagłego zagrożenia zdrowia i życia.złożonej z 4 pytań.

WARTO WIEDZIEĆ

Skala wczesnego ostrzegania (EWS)

Artykuł ma na celu zaprezentowanie i rozpowszechnienie łatwego, a także skutecznego narzędzia służącego do szybkiego rozpoznawania pacjentów w stanie zagrożenia życia. Skala wczesnego ostrzegania (EWS), opierająca się na ocenie podstawowych parametrów życiowych, może być zastosowana przez każdego pracownika ochrony zdrowia. Obserwacja krytycznych parametrów i szybka decyzja środowiska medycznego zatrudnionego w każdej placówce ochrony zdrowia może być skuteczna w przypadku prewencji zatrzymania krążenia. Skala wczesnego ostrzegania rekomendowana jest przez towarzystwa medyczne; szczególną uwagę należy zwrócić na postanowienia Polskiej Rady Resuscytacji i wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji. Mimo powszechności i prostoty skal wczesnego ostrzegania stosowanych na świecie, zauważa się, że w Polsce to zagadnienie jeszcze nie znalazło uznania i zastosowania w codziennej opiece nad pacjentem.

Ukąszenia przez zwierzęta jadowite w Polsce – czy tylko żmija zygzakowata może stanąć nam na drodze?

W jaki sposób postępować w przypadku ukąszenia przez żmiję lub innego węża jadowitego, skorpiona, pająka lub zwierzęcia, którego pacjent nie potrafi dokładnie zidentyfikować? W artykule przedstawiono możliwe reakcje pacjentów na ugryzienia przez jadowite zwierzęta oraz schemat postępowania.

PRAWO RATOWNIKA

Wykonywanie zawodu ratownika medycznego w ramach ratownictwa górskiego

Ratownik medyczny może wykonywać swój zawód między innymi w ramach ratownictwa górskiego. Celem artykułu jest przedstawienie najważniejszych regulacji prawnych dotyczących ratownictwa górskiego w Polsce.

W związku z wejściem w dniu 25 maja 2018 roku nowych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych (RODO), chcemy poinformować Cię o kilku ważnych kwestiach dotyczących bezpieczeństwa przetwarzania Twoich danych osobowych. Prosimy abyś zapoznał się z informacją na temat Administratora danych osobowych, celu i zakresu przetwarzania danych oraz poznał swoje uprawnienia. W tym celu przygotowaliśmy dla Ciebie szczegółową informację dotyczącą przetwarzania danych osobowych.
Wszelkie informacje znajdziesz tutaj.
Zachęcamy również do zapoznania się z naszą nową Polityką Prywatności.
W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu z naszym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych pod adresem iodo@elamed.pl

Zamknij